Ik nomineer Rogier van der Heide voor zijn bijzondere toepassing van de nieuwste lichttechnologie waarmee hij licht niet als middel gebruikt om objecten zichtbaar te maken, maar als een oerkracht die uit de objecten zelf stroomt. Technologie, design en vakmanschap komen in zijn ontwerpen prachtig samen.

Ik vind het meesterlijk hoe Rogier licht als materiaal benut, hoe hij licht drager van de boodschap laat zijn en rechtstreeks tot de kijker laat spreken. Hij gebruikt licht niet met overdaad, grotesk, als een gordijn dat alleen flitsen van het onderwerp doorlaat, maar afgepast, subtiel en met gevoel. Ik vind zijn werk een hoge mate van vanzelfsprekendheid hebben waardoor de techniek onopgemerkt blijft. Het is bij hem dus niet: the medium is the message.

Heel opmerkelijk vind ik de kostuums die Rogier het afgelopen jaar voor Black Eyed Peas heeft gemaakt. De kleding staat tijdens het optreden draadloos in verbinding met de podiumverlichting en het ritme van de muziek, waardoor lichteffecten ontstaan. Kostuum- en lichtontwerp smelten samen, het licht wordt onderdeel van de identiteit van de drager en ondersteunt diens expressieve mogelijkheden. Als die kostuums naast elkaar aan kleerhangertjes hangen, zie ik in een oogopslag de setlist en de choreografie van de show. Bandleden hoeven niet te bewegen, het zijn de lichtgevende kostuums die de beweging en de sfeer maken, die ongedwongen de muziek dragen.

Rogier van der Heide is een designer die autonoom werk maakt, maar dit niet in isolement doet. Zijn lichtprojecten zijn bijna altijd onderdeel van een interdisciplinaire samenwerking. Hij werkt nauw samen met architecten, ontwerpers, technici en programmeurs. Rogier beheerst de kunst en erkent de noodzakelijkheid om een project in teamwork uit te werken, maar het eindresultaat draagt altijd duidelijk zijn eigen signatuur. Zie bijvoorbeeld de in 2011 voltooide Sheikh Zayed Bridge in Abu Dhabi. Het architectonische ontwerp is van Zaha Hadid, maar voor mij is het lichtontwerp van Rogier leidend in het aansprekend en herkenbaar maken van de brug in het landschap. In de dynamiek van het licht is ook een taal geschapen die past bij de Emiraten, een letterlijke interactie met bijvoorbeeld de uitlichting van de grote moskee bij volle maan.

Dat Rogier van der Heide ook ontroering op kleinere schaal teweeg kan brengen bewijst de installatie ‘Dream Cloud’ voor Swarovsky Crystal Palace. Het is een overweldigend droomlandschap, met een magische wisselwerking tussen een veld Hollandse tulpen en een wolk van kristallen, waarmee hij de lichtreflectie van kristal als uitgangspunt heeft genomen. Het resultaat is heel indringend, hij spreekt in het werk de kijker direct aan. ‘Dream Cloud’ heeft voor mij essentie, eenvoud en puurheid, maar is zeer ambachtelijk met grote nauwkeurigheid gemaakt.

Rogier van der Heide heeft de visie en de capaciteit om interactiviteit geen kunstje te laten zijn maar daadwerkelijk functioneel te maken, en zal met zijn toekomstige werk het lichtontwerp dichter bij andere ontwerpdisciplines brengen.